دانشکده علوم اجتماعی نامه علوم اجتماعی - 30 0 2007 04 21 - بررسی امکان همزیستی دین و مدرنیته 18321 FA علیرضا شجاعی‏زند استاد گروه گروه جامعه‏شناسی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 1970 01 01 Modernity in its general and classic reading is regarded as the most important secularizing factor. It was expected that with the expansion of modernity, religion would be wiped out from minds and lives of modern humans. There is evidence, however, pointing to a lively presence of religion in the modern world. This casts doubts on the aforementioned theory and its predictions. Such skepticism has also provided some hopes for converging religion and modernity in some religious rethinking circles. This article emphasizes the distinction among “revival”, “modernization”, and modernity, and considering the differences in teachings of Islam and Christianity, thus challenges such hopefulness. This is done by, first, illuminating the contradictory relationship between religion and secularization and the undeniable effect of modernity upon the occurrence of such process, and second, by insisting upon non-correspondence of the most important manifestations of coexistence between religion and modernity از مدرنیته در تلقی عام و کلاسیک، به عنوان مهم‌ترین عامل عرفی شدن یاد شده است و انتظار می‌رفت با بسط آن، دین از صفحة ذهن و زندگی انسان مدرن بیرون رود. وجود شواهدی از حضور پر نشاط دین در دنیای مدرن، این نظریه و پیش‌بینی‌های آن را به زیر سؤال برده و امیدواری‌هایی برای به‌هم‌آوریِ دین و مدرنیته در برخی از نواندیشان دینی پدید آورده است. این مقال با تأکید بر تمایز میان «نوشدن»، «مدرن شدن» و «مدرنیته» و ملاحظة تفاوت‌های آموزه‌ای اسلام و مسیحیت، این امیدواری را به چالش کشیده است: در گام نخست با آشکارسازیِ نسبت نقیض میان دین و عرفی شدن و اثر غیر قابلِ انکار مدرنیته بر وقوع این فرایند و در گام دوم با اِبرام بر عدم صدق مهم‌ترین مصادیق همزیستی میان دین و مدرنیته. https://jnoe.ut.ac.ir/article_18321_a926eadc081516506ea0aeaa8ae75030.pdf